۲۲سپتامبر ۲۰۲۵ - شاخص RCR با افزایش خطر مرگومیر در بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی مرتبط است و می تواند در ارزیابی شدت بیماری و هدایت درمان در بخش مراقبت های ویژه(ICU) نقش مؤثری ایفا کند.
تحلیلی گذشته نگر که در مجله BMC Nephrology منتشر شده است، رابطه بین نسبت پهنای توزیع گلبول های قرمز (RDW) به سطح کلسیم سرم موسوم به "شاخصRCR "و مرگومیر ناشی از همه علل را در بیماران بحرانی مبتلا به نفروپاتی دیابتی(DN) بررسی کرده است. این مطالعه چشم اندازهای جدیدی برای ارزیابی پیش آگهی در محیط های مراقبت ویژه ارائه می دهد.
نفروپاتی دیابتی، یکی از عوارض شدید دیابت است که به ویژه در بیماران بستری در ICU، خطر مرگومیر را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. شیوع جهانی DN رو به افزایش است و بار اقتصادی و بهداشتی فزاینده ای را تحمیل می کند. تغییرات در RDW و سطح کلسیم سرم در بیماران بحرانی رایج است و با پیشرفت DN ارتباط دارد، اما ارزش پیش بینی کننده نسبت RCR تا کنون به طور کامل بررسی نشده بود.
پژوهشگران به رهبری دکترJianlu Bi ، از بخش غدد درون ریز بیمارستان دوم طب سنتی چین در گوانگژو، داده های پایگاه MIMIC-IV را تحلیل کردند. این مطالعه شامل ۱۲۶۵بیمار بحرانی مبتلا بهDN با میانگین سنی ۷۳ سال بود که ۶۴.۲۷ درصد از آن ها مرد بودند. بیماران بر اساس شاخصRCR به چهار گروه تقسیم شدند و نتایج مرگومیر در بازه های زمانی ۳۰، ۹۰، ۱۸۰و ۳۶۵ روزه ارزیابی شد. برای بررسی ارتباط بینRCR و مرگومیر، از روش های آماری مانند منحنی های Kaplan-Meier، رگرسیون خطرات نسبی Cox و تحلیل های RCS استفاده شد.
یافته های کلیدی این تحلیل شامل موارد زیر بود:
· مقادیر بالاتر RCR با افزایش خطر مرگومیر در تمامی بازه های زمانی ارزیابی شده، مرتبط بودند.
· بیماران در چارک بالای RCR، طبق تحلیل رگرسیون Cox با خطر مرگومیر به مراتب بالاتری مواجه بودند.
· تحلیل RCS نشان داد که رابطه ای خطی بین RCR و مرگومیر وجود دارد.
· نقاط بحرانی در مقدار ۲.۳۶۱ برای مرگومیر ۳۰ روزه، و ۲.۰۹۸ برای مرگومیر ۳۶۵ روزه شناسایی شدند.
· هر واحد افزایش درRCR زیر ۲.۳۶۱با افزایش ۴۱۴ درصدیدر مرگومیر ۳۰روزه همراه بود.
· هر واحد افزایش در RCR زیر ۲.۰۹۸با افزایش ۴۹۴ درصدیدر مرگومیر ۳۶۵روزه همراه بود.
· این یافته ها اهمیت پیش آگهی شاخص RCR را در بیماران بحرانی مبتلا بهDN برجسته می کنند.
با وجود نتایج قوی، محققت به برخی محدودیت هایی این مطالعه نیز اشاره کردند. از آن جایی که مطالعه در یک مرکزICU و به صورت گذشته نگر انجام شده است، قابلیت تعمیم پذیری آن به جمعیت های خارج ازICU نامشخص است. پایگاه داده اطلاعاتی درباره علل خاص مرگومیر مرتبط با DN، وضعیت دیالیز یا پارامترهای دقیق عملکرد کلیه ارائه نکرده، که ممکن است بر نتایج تأثیرگذار باشد. حدود ۲۰ درصداز متغیرهای دارای داده ناقص حذف شدند، هرچند از روش های میان یابی برای کاهش این محدودیت استفاده شد. نویسندگان تأکید کردند که به دلیل طراحی مطالعه، نمی توان روابط علّی را به طور قطعی اثبات کرد.
این مطالعه ارزش بالینی شاخصRCR را به عنوان یک نشانگر قابل دسترس از طریق آزمایش های معمول آزمایشگاهی برجسته می کند. سطح بالایRCR می تواند به پزشکان در شناسایی بیماران پرخطر DN کمک کرده و راهبردهای درمانیICU را متناسب سازی کند. پژوهشگران خواستار انجام مطالعات آینده نگر چند مرکزی در مقیاس بزرگ تر برای اعتبارسنجی کاربردRCR و بررسی ادغام آن در ارزیابی های روتین خطر برای بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی شدند.
نویسندگان در پایان نتیجه گیری کردند که «شاخص RCR می تواند ابزار مهمی در پیش بینی خطر مرگومیر در بیماران بحرانی مبتلا به DN باشد و از تصمیم گیری های بالینی آگاهانه تر و بهبود نتایج درمانی در محیط های مراقبت ویژه حمایت کند».
منبع:
https://medicaldialogues.in/nephrology/news/rcr-index-strong-predictor-of-mortality-and-disease-severity-in-diabetic-nephropathy-patients-study-155675